درمان‌ها

لمینت (ورقه پرسلنی)

لمینت یک پوسته نازک پرسلنی به ضخامت تقریبی ۰٫۳–۰٫۷ میلی‌متر است که فقط روی سطح جلوی دندان، یعنی سمتی که به لب نگاه می‌کند، چسبانده می‌شود. چون مانند مینا نور را از خود عبور می‌دهد، با دندان طبیعی هماهنگ دیده می‌شود؛ رنگ و درخشندگی سطح آن در طول سال‌ها تغییر محسوسی نمی‌کند. نسبت به روکشی که کل دندان را می‌پوشاند، از دست رفتن ماده دندانی بسیار کمتری دارد؛ اما برای هر دندان و هر دهانی روش مناسبی نیست.

دندانپزشک انجام‌دهنده: دندانپزشک Aycan Işık Taş
دندانپزشک Aycan Işık Taş
  • پوسته نازک پرسلنی که فقط روی سطح جلو قرار می‌گیرد
  • آماده‌سازی دندان به‌طور محسوس کمتر از روکش
  • برای مشکلات رنگ، شکل و فاصله برنامه‌ریزی می‌شود
  • معمولاً ۲–۳ جلسه؛ با زمان لابراتوار ۱–۲ هفته

لمینت چیست؟

لمینت ورقه‌ای نازک از پرسلن است که در لابراتوار به اندازه دندان ساخته می‌شود و با یک سیستم چسب ویژه روی سطح مینا ثابت می‌شود. این ورقه به سطح جویدن و سطح پشتی دندان دست نمی‌زند؛ به همین دلیل بخش بزرگی از ساختار دندان سر جای خود باقی می‌ماند. تفاوت آن با روکش زیرکونیا و تمام‌سرامیک که کوچک کردن کل دندان را لازم دارد در همین نقطه است: روکش دندان آسیب‌دیده را کامل می‌پوشاند، اما لمینت ظاهر دندانی را که عمدتاً سالم است اصلاح می‌کند.

سطح پرسلن لکه نمی‌گیرد. این یک مزیت است، اما محدودیتی هم به همراه دارد: پس از نصب لمینت، رنگ آن را با ژل‌های بلیچینگ نمی‌توان تغییر داد. بنابراین اگر بلیچینگ مدنظر دارید، بلیچینگ دندان پیش از لمینت انجام می‌شود و پس از ثابت شدن رنگ، سایه لمینت انتخاب می‌شود.

برای چه کسانی مناسب است و برای چه کسانی نیست؟

لمینت برای دندان‌هایی در نظر گرفته می‌شود که مینای کافی دارند و سطح جلوی آن‌ها از نظر زیبایی مشکل دارد:

  • تغییر رنگ‌های ماندگاری که به بلیچینگ پاسخ نمی‌دهند
  • دندان‌های جلوی کوچک، کوتاه‌مانده یا ساییده‌شده
  • فاصله بین دندان‌ها (دیاستم)
  • بی‌نظمی‌های محدود در ردیف دندان‌ها

در موارد زیر لمینت معمولاً گزینه مناسبی نیست یا ابتدا باید مشکل دیگری برطرف شود:

  • عادت آشکار فشردن و ساییدن دندان‌ها (نیروی کنترل‌نشده می‌تواند پرسلن را ترک بدهد)
  • درهم‌رفتگی شدید دندان‌ها؛ در این حالت درمان ارتودنسی نقطه شروع درست‌تری است
  • دندان‌هایی که مینای کافی ندارند؛ قدرت چسبندگی به مینا بستگی دارد
  • پوسیدگی یا بیماری لثه‌ای که درمان نشده؛ ابتدا این‌ها درمان می‌شوند
  • عادت جویدن ناخن یا گاز زدن اجسام سخت مانند مداد
  • دندان‌های دارای پرکردگی بزرگ یا عصب‌کشی‌شده؛ در این‌ها روکش می‌تواند مناسب‌تر باشد

این فهرست فقط یک چارچوب کلی است. در یک دهان ممکن است برای بعضی دندان‌ها لمینت و برای بعضی دیگر روش‌های متفاوتی مثل بوندینگ یا روکش با هم برنامه‌ریزی شود؛ اینکه کدام روش مناسب است فقط پس از معاینه، رادیوگرافی و ارزیابی بایت (اکلوژن) قابل گفتن است. لمینت یک انتخاب زیبایی است و درمان ضروری نیست؛ به همین دلیل هنگام تصمیم‌گیری باید انتظارات، خطرات و جایگزین‌ها را با دندانپزشک خود به‌روشنی در میان بگذارید.

روند درمان (گام‌به‌گام)

  1. معاینه و برنامه‌ریزی: دندان‌ها، لثه‌ها، بایت و خط لبخند ارزیابی می‌شود؛ همراه با رادیوگرافی و عکس‌ها، طرح دیجیتال آماده می‌شود. شکل و طول دندان‌ها در همین مرحله بررسی می‌شود؛ برای روش دقیق برنامه‌ریزی می‌توانید به صفحه طراحی لبخند مراجعه کنید.
  2. آماده‌سازی و قالب‌گیری: مقدار بسیار کمی از مینای سطح جلوی دندان‌ها برداشته می‌شود؛ در موارد مناسب ممکن است اصلاً تراشی انجام نشود. کار با بی‌حسی موضعی انجام می‌شود، سپس اسکن دیجیتال یا قالب‌گیری کلاسیک انجام شده و ترمیم‌های موقت نصب می‌شود.
  3. لابراتوار: ورقه‌های لمینت بر اساس قالب ساخته می‌شود. این مرحله معمولاً ۵–۱۰ روز طول می‌کشد.
  4. پرو، چسباندن و تنظیم بایت: سازگاری، رنگ و شکل ابتدا با پرو بررسی می‌شود؛ پس از تأیید شما چسباندن انجام می‌شود و بایت با دقت تنظیم می‌گردد. چند روز تا دو هفته بعد جلسه کنترل برنامه‌ریزی می‌شود.

در مجموع در بیشتر موارد ۲–۳ جلسه لازم است. در روزهای نخست کمی حساسیت و بزرگ‌تر احساس شدن دندان‌ها طبیعی است؛ این حس معمولاً ظرف یکی دو هفته جا می‌افتد.

گزینه‌های جایگزین

بوندینگ کامپوزیتی: روشی است که برای اصلاح شکستگی‌های کوچک، فاصله‌ها و رنگ، با ماده کامپوزیتی روی دندان انجام می‌شود و اغلب نیازی به تراش ندارد. می‌تواند در همان جلسه تمام شود و ترمیم آن آسان است؛ در عوض نسبت به پرسلن عمر کوتاه‌تری دارد و ممکن است با گذشت زمان رنگ و درخشندگی خود را از دست بدهد.

روکش زیرکونیا و تمام‌سرامیک: اگر دندان ماده زیادی از دست داده باشد، عصب‌کشی شده، شکسته باشد یا تغییر رنگ شدید داشته باشد، روکشی لازم است که دندان را کامل بپوشاند. این روش آماده‌سازی بیشتری لازم دارد اما از نظر استحکام برتری دارد. جزئیات را در صفحه روکش‌های زیرکونیا می‌یابید.

انتخاب با توجه به محل دندان، مقدار مینای باقی‌مانده، بایت، وضعیت فشردن دندان‌ها و انتظارات، در معاینه و با هم انجام می‌شود. اگر در یک دندان سالم گزینه‌ای ممکن باشد که ماده دندانی کمتری از بین ببرد، اولویت با آن است.

مراقبت و عمر

دندانی که لمینت شده مانند دندان طبیعی می‌تواند پوسیده شود؛ به‌ویژه خط اتصال لمینت در حاشیه لثه باید با دقت تمیز شود. مسواک زدن دو بار در روز با مسواک نرم، استفاده از نخ دندان یا مسواک بین‌دندانی و کنترل شش‌ماهه نزد دندانپزشک، مراقبت اصلی را تشکیل می‌دهد. جویدن یخ، سر مداد یا ناخن و استفاده از دندان‌ها برای باز کردن بسته‌بندی می‌تواند به شکستن پرسلن بینجامد. اگر شب‌ها دندان‌ها را روی هم می‌فشارید، استفاده از نایت‌گارد توصیه می‌شود.

لمینت‌هایی که خوب برنامه‌ریزی شده و با دقت از آن‌ها مراقبت می‌شود، در بیشتر موارد ۱۰–۱۵ سال قابل استفاده‌اند و مواردی هم هست که بیشتر دوام آورده است؛ با این حال عمر آن به بهداشت دهان، بایت و عادت‌ها بستگی دارد و برای همه یکسان نیست. اگر با گذشت زمان ناهماهنگی لبه، ترک یا پسرفت لثه ایجاد شود، ممکن است تعویض لازم شود.

برنامه سفر برای بیماران خارج از کشور

انجام لمینت، با احتساب زمان لابراتوار، در بیشتر موارد در یک سفر ۷–۱۰ روزه قابل تکمیل است: روزهای نخست معاینه، طراحی و آماده‌سازی؛ سپس پرو و چسباندن. فرستادن یک عکس صورت هنگام لبخند، عکس‌های داخل دهان و رادیوگرافی پانورامیک از پیش، ارزیابی اولیه را آسان‌تر می‌کند؛ طرح نهایی پس از معاینه در کلینیک مشخص می‌شود. برای جزئیات می‌توانید به صفحه بیماران خارج از کشور مراجعه کنید.

نکاتی که باید رعایت شود

  • بخشی از مینا که برای لمینت برداشته می‌شود قابل بازگشت نیست؛ به همین دلیل در دندان سالم ابتدا گزینه‌هایی که ماده دندانی کمتری از بین می‌برند بررسی می‌شود.
  • عادت فشردن و ساییدن دندان‌ها و گاز زدن اجسام سخت می‌تواند باعث ترک خوردن یا شکستن پرسلن شود؛ در صورت لزوم نایت‌گارد برنامه‌ریزی می‌شود.
  • پس از چسباندن لمینت، رنگ آن با بلیچینگ تغییر نمی‌کند؛ بلیچینگ دندان‌های طبیعی باید از قبل انجام شود.
  • پوسیدگی و بیماری لثه باید پیش از لمینت درمان شود؛ در غیر این صورت عمر چسبندگی کوتاه می‌شود.
  • سطوح بیش‌ازحد سفید و صاف ظاهر طبیعی را به هم می‌زند؛ رنگ و شکل باید بر اساس ساختار دندان‌ها و تناسب‌های صورت هر فرد انتخاب شود.

پرسش‌های متداول

لمینت چیست و تفاوتش با روکش چیست؟

لمینت یک پوسته پرسلنی به ضخامت تقریبی ۰٫۳–۰٫۷ میلی‌متر است که فقط روی سطح جلوی دندان چسبانده می‌شود. روکش ترمیمی است که دندان را از همه طرف می‌پوشاند و آماده‌سازی بیشتری لازم دارد. در دندان‌های دارای پرکردگی بزرگ یا عصب‌کشی‌شده روکش، و در مشکلات ظاهری دندان‌هایی که عمدتاً سالم‌اند لمینت در نظر گرفته می‌شود.

آیا برای لمینت دندان‌هایم تراشیده می‌شود؟

معمولاً مقدار بسیار کمی از مینای سطح جلو برداشته می‌شود؛ در موارد مناسب ممکن است اصلاً تراشی انجام نشود. مقدار آماده‌سازی لازم بر اساس محل دندان، شکل آن و نتیجه مورد نظر در معاینه تعیین می‌شود.

لمینت چند سال دوام می‌آورد؟

در بیشتر موارد ۱۰–۱۵ سال و با مراقبت خوب بیشتر قابل استفاده است. عمر آن به بهداشت دهان، عادت فشردن دندان و گاز زدن اجسام سخت، بایت و کنترل منظم بستگی دارد؛ به همین دلیل نمی‌توان برای همه یک مدت یکسان گفت.

آیا دندان‌های لمینت‌شده پوسیده می‌شوند؟

خود پرسلن پوسیده نمی‌شود، اما سطح دندان در حاشیه لمینت می‌تواند پوسیده شود. به همین دلیل نخ دندان، مسواک بین‌دندانی و کنترل‌های شش‌ماهه اهمیت دارد.

آیا لمینت را بعداً می‌توان بلیچ کرد؟

خیر. چون رنگ پرسلن تغییر نمی‌کند، از ژل بلیچینگ اثر نمی‌گیرد. اگر بلیچینگ مدنظر باشد، ابتدا انجام می‌شود و پس از ثابت شدن رنگ، سایه لمینت انتخاب می‌شود.

اگر دندان‌هایم را می‌فشارم، می‌توانم لمینت کنم؟

فشردن و ساییدن آشکار دندان‌ها برای لمینت یک خطر است. در موارد خفیف ممکن است همراه با نایت‌گارد برنامه‌ریزی شود؛ در موارد آشکار ممکن است روکش یا روش دیگری ترجیح داده شود. تصمیم در معاینه گرفته می‌شود.

اطلاعات این وب‌سایت جنبه اطلاع‌رسانی دارد؛ برای تشخیص و درمان، معاینه توسط دندانپزشک لازم است.

تماس

نوبت معاینه برای لمینت (ورقه پرسلنی)

در واتس‌اپ پیام بدهید یا فرم را پر کنید؛ در ساعات کاری پاسخ داده می‌شود. به ترکی و انگلیسی پاسخ داده می‌شود؛ برای زبان دیگر، Lightstone Group می‌تواند پشتیبانی مترجم فراهم کند.